“Optimist insan, ileri bir adım attıktan sonra geri adım atıp, daha sonra tekrar aynı adımı atmanın felaket değil, SALSA olduğunu düşünen insandır.”
Bu cümle, ilerlemenin doğrusal olmadığını ve bazen geri çekilmenin de gelişimin bir parçası olduğunu espirili ve umut dolu bir biçimde dile getiriyor. Sosyal bilimler açısından değerlendirildiğinde, özellikle psikoloji ve davranış bilimleri, bireyin gelişim sürecinde geri adımların doğallığını kabul eder. İnsani değişim, çoğu zaman iki ileri bir geri şeklinde seyreder. Bu süreçte optimist bireyler, hataları veya gecikmeleri “başarısızlık” olarak değil, sürecin akışına dahil olan duraklar olarak görürler.
Spiritüel bakış açısı ise bu dansı, hayatla uyum içinde olma haline benzetir. Evrenin ritmi düz çizgilerle değil, dalgalarla işler; büyüme de, farkındalık da sarmallar halinde gelişir. “Salsa” metaforu burada önemlidir: Ritmik, akışkan, esnek. Ruhsal yolculuk da böyledir. Geri adımlar, bizi geriye değil, derinliğe götürebilir. Ve gerçek ilerleme, sadece düz yolda değil, esneklikle dans edebilmektir.
Optimist insan, dışsal sonuçlara değil, içsel dengeye odaklanır. Yolun her kıvrımında anlam arar. Çünkü onun için geri dönüş değil, dönüşüm vardır.
