“İnsanlar üçe ayrılır: Görenler, gösterince görenler ve asla görmeyenler.” Leonardo Da Vinci Bu cümle, bireyin farkındalık düzeylerine göre sınıflandırılabileceğini öne sürerken, toplumsal bilinç, algı yönetimi ve öğrenme biçimleri üzerine güçlü bir göndermede bulunur. “Görenler”, eleştirel düşünme becerisi gelişmiş, olayların yüzeyinin altını görebilen, sezgileri ve bilgileriyle bağlantılar kurabilen bireylerdir. Bu grup,
“Eğer zihninizi düzeltirseniz, hayatınızın geri kalanı da yoluna girecektir.” Lao Tzu Sosyal psikoloji ve bilişsel bilimler, bireyin dünyayı nasıl algıladığının büyük ölçüde kendi düşünce kalıplarına ve zihinsel yapısına bağlı olduğunu ortaya koyar. Zihni dağınık, endişe dolu ya da olumsuz düşüncelerle yüklü olan bir birey, dış dünyayı da tehditkâr, karmaşık ya
“Karşımıza erken çıkmış insanları, yolun dışına sürerken; bir gün geri dönüp, onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz? Hayat her zaman cömert davranmaz bize. Tersine, çoğu kez zalimdir. Her zaman aynı fırsatları sunmaz. Toyluk zamanlarını ödetir, hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların, savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız
“Çok yalnız ve kimsesiz olduğunda ya da karanlığın içinde kaybolduğunda, sana kendi varlığının içindeki muazzam aydınlığı göstermeyi ne kadar isterdim…” Sadi Şirazi Bu söz, insanın yalnızlıkla imtihanına dair derin bir içgörü barındırır. Sosyolojik olarak, birey modern toplumun içinde giderek atomize olmakta, ilişkiler yüzeyselleşmekte ve insan kendi duygularıyla baş başa
“Herkes kendi görüş mesafesini dünyanın sınırları zanneder.” Matt Haig Bu cümle, bireyin sınırlı bakış açısının evrensel gerçekliğin tamamıymış gibi algılanmasına dikkat çeker. Sosyal bilimler açısından bu, algı yönetimi, kültürel kodlar ve bilişsel çarpıtmalarla ilgilidir. İnsan, yetiştiği çevre, maruz kaldığı bilgi kaynakları, eğitim düzeyi ve sosyal deneyimleriyle kendine bir “görüş mesafesi”
“Hayat aslında bir boşluk olabilir… Ama insan yine de sabah alarmına uyanmak zorunda kalıyor.” Bu cümle, varoluşsal boşlukla günlük saçmalıkların çarpıştığı o komik gri alanda dans ediyor. “Hayatın bir anlamı yok” diye düşünebilirsin, evren anlamsız bir sessizlik içinde dönüyor olabilir… ama o alarm yine de 07:00’de çalıyor, ve işe geç
“Bir insanı koşullar oluşturmaz. Koşullar sadece onun kim olduğunu ortaya koyar.” Bu ifade, bireyin kişiliği ve değer sisteminin dışsal koşullarla şekillenmediğini; aksine, bu koşullar sayesinde zaten içinde var olan yönlerin görünür hâle geldiğini savunur. Sosyolojide, bireyin toplumla etkileşim içinde kimliğini inşa ettiği kabul edilse de, bu cümle daha çok karakterin
“Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.” Bu cümle, bireyin duygusal maskeleriyle kurduğu savunma mekanizmasına dair güçlü bir gözlemi yansıtır. Toplumda “gülmek” genellikle mutluluğun, hafifliğin ve iyi oluşun dışavurumu olarak algılansa da, sosyal psikoloji bu durumun çok daha karmaşık olduğunu gösterir. İnsanlar zaman zaman içsel acılarını, toplumsal kabule uygun olan
“Bazı taşlar pirince benzer. Dişini kırmadan taş olduğunu anlamazsın.” Toplumda insanlar sıklıkla dış görünüş, sosyal statü, konuşma biçimi ya da eğitim seviyesi gibi yüzeysel kriterlere göre değerlendirilir. Bu yüzden bazı bireyler “zararsız”, “etkisiz”, hatta “ezik” olarak etiketlenebilir. Fakat bu küçümseyici bakış, sosyal psikolojideki önyargı ve bilişsel yanlılıkların doğrudan sonucudur. Pirince
Gece bastığında, şehir susmaz aslında; sadece sesi değişir. Kalabalığın çığlığı fısıltıya döner, adımlar yavaşlar, yüzler silikleşir. Ama tam da o anda, bir şey belirginleşir: koku. Ağaçların, toprağın, eski taşların… Gündüz fark etmediğimiz, belki yüz kez yanından geçip koklamadığımız şeyler, gece birdenbire soluduğumuz havanın merkezine yerleşir. Bunun fiziksel bir açıklaması vardır
